Kaplica św. Anny

Przy tzw. "starej drodze", będącej do 1905 r. głównym wjazdem od strony południowej do wsi Podegrodzie, znajduje się kaplica p.w. św. Anny. Została wzniesiona w najprawdopodobniej w 1631r. Jest to budowla barokowa, wykonana z kamienia, otynkowana, pokryta blachą. Zbudowana została na planie prostokątnym zakończonym półkoliście. Wewnątrz drewniany strop. Fasada jest nieznacznie poszerzona, z uskokowym szczytem, w którym znajduje się wnęka. Wejście zamknięte półkoliście. Dach dwuspadowy, nad zamknięciem półstożkowy, na nim ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę z latarnią i baniastym hełmem. Nad drzwiami wejściowymi znajduje się obraz Matki Boskiej Częstochowskiej.

Wewnątrz znajduje się wczesnobarokowy ołtarz z połowy XVII wieku. Jest on przyścienny, jednoosiowy, jednokondygnacyjny, uszaty, ze zwieńczeniem. Posiada prostokątną mensę, a antepedium malowane, ujęte jest w szeroką, profilowana ramę. Na mensie predella ustawiona jest na niewysokiej, gzymsowanej podstawie. Powyżej, w części środkowej prostokątnej płaszczyzny znajduje się płycina o podobnym kształcie ale z uciętymi wklęsłymi narożnikami. Wnętrze tej płyciny zdobi delikatny, złocony ornament małżowinowo-chrząstkowy. Po bokach natomiast - dwa wyłamane i wysunięte do przodu cokoły, stanowiące podstawę dla dwóch wiązek kolumn w partii retabulum. Cokoły zdobione są płycinami. Zwieńczenie predelli tworzy złocony półwałek oraz mocno wysunięty do przodu, wykierowany gzyms. Centralną część retabulum niemal w całości wypełnia obraz Św. Anny Samotrzeć, umieszczony w płytkiej, prostokątnej wnęce. Wnęka ta ujęta jest w szeroką, złoconą, profilowaną ramę, zdobioną przy zewnętrznej krawędzi ornamentem kanelurowo - listkowym.

W centralnym punkcie ołtarza znajduje się obraz manierystyczny z 1631 r. u dołu z dedykacją fundatora dla kościoła parafialnego. Obraz ten jest w kształcie prostokąta w ujęciu wertykalnym. Postaci św. Anny, Matki Bożej i Dzieciątka Jezus wypełniają niemal cały kadr obrazu. Są usadowione na szerokim tronie, z wysokim wzorzystym zapieckiem obitym brokatową tkaniną z deseniem z gałązek i kwiatków. Zapiecek posiada uszy w formie wolutowo wygiętych, stylizowanych liści i odwróconej kampanuli.

U stóp Maryi, w lewym rogu obrazu widoczna jest mała, klęcząca postać fundatora - wikariusza ks. Sebastiana z Rogów. Pod kolanami fundatora umieszczony jest herb w formie ozdobionego na krawędziach kartusza z owalną tarczą "przewiązaną" biała szarfą, na której umieszczono trzy kwiaty. Przy dolnej krawędzi widnieje napis: Qvos TIBI RVRICOLAE GRATI SACRAMVS HONORES/ ANNA PARENS. LAE TO. SVSCIPE. DIVA SINY./ kolejny napis pod postacią fundatora: P. SEBASTIANSVS DE ROGI./ VICARIS PRO TVNC ECCL PARO/ CHIALIS PODEGRODIEN FIERI CVRAVIT./ ANNO DNI 1631./

W zwieńczeniu ołtarza znajduje się kolisty obraz Veraikon powstały ok. poł. XVII w. Przedstawia on łagodną, lekko uśmiechniętą twarz Chrystusa ma gładkim, różowym tle, okoloną brązowymi, długimi, falowanymi włosami.

W centralnej części, w rolwerkowym, malowanym obramieniu umieszczono obraz Ucieczka Świętej Rodziny do Egiptu. Święta Rodzina ukazana została na tle potężnych pni drzew, w dali niski horyzont, nad nim niebo w poświacie zachodzącego słońca. Józef jest ubrany w granatową, długą suknię i narzucony na ramiona czerwony płaszcz, który dla swobody ruchów podwiązał wysoko wokół bioder. Józef to starszy mężczyzna z siwymi włosami i zarostem. Prowadzi osiołka, ma którym bokiem siedzi Matka Boża, ubrana w czerwoną suknię i błękitny płaszcz. Na głowie ma białą chustę. W ramionach trzyma otulone czerwoną tkaniną Dzieciątko Jezus. Obok Józefa idzie wół. Nad obrazem widnieją podpisy: JEZUS, MARIA, JÓZEF, pod obrazem UCIECZKA DO EGIPTU.

Na suficie znajduje się polichromia z ok. 1913 r. przedstawiająca Niepokalane Poczęcie i Trójcę Świętą. Obraz Matki Bożej Niepokalanie Poczętej jest w kształcie prostokąta, obramiony złoto-srebrną, wąską ramą o profilu wklęsło-wypukłym.

Centralną część obrazu wypełnia postać Matki Bożej unoszonej wśród chmur przez aniołki. Szaty Madonny - czerwona suknie i niebieski płaszcz oraz fragment białej tkaniny rozwiewa wiatr. Maria przyklękła na prawym kolanie na kuli ziemskiej, która oplata wąż trzymający w paszczy jabłko. Węża - symbol grzechu pierworodnego - Matka Boża depcze lewą stopą. Pod kolanem widnieje księżyc, poniżej uskrzydlona główka. Madonnę unoszą do nieba dwa aniołki. Aniołek z lewej strony trzyma w reku lilię - symbol czystości i dziewictwa - aniołek z prawej strony podtrzymuje rozwiany fragment białej tkaniny, która równocześnie okrywa mu biodra. Podobną tkaninę Maria przyciska do piersi (biel - symbol czystości). Lewa ręka Maryi przyciśnięta jest do piersi, prawa opuszczona, wskazuje kulę ziemską. Nad głową Marii, w glorii unosi się gołębica - Duch Święty. Z boku, nieco powyżej głowy Matki Bożej z chmur wyglądają trzy, z lewej strony, i dwie z prawej strony uskrzydlone, jasnowłose główki aniołków.

Z kolei obraz przedstawiający Trójcę Świętą jest w kształcie prostokąta w układzie wertykalnym w kompozycji osiowej. Oś obrazu wykreśla gołębica - Duch Św. - unosząca się w górnej partii obrazu, ukazana na tle złocistej poświaty nieba oraz kula ziemska podtrzymywana przez trzy aniołki, w dolnej części obrazu. Symetrycznie, po bokach osi, na gęsto skłębionych chmurach siedzą Bóg Ojciec - po prawej stronie pola obrazowego - i Syn Boży po prawicy Ojca. Bóg Ojciec ukazany jako starzec z siwymi, półdługimi włosami, długą broda i opadającymi na brodę wąsami. Wokół brody promienieje szeroki nimb. Odziany jest w długą, złocistą szatę, na nią przerzucony przez prawe ramię błękitny płaszcz okrywający kolana, spięty na lewym ramieniu. Z tyłu połę płaszcza rozwiewa wiatr, odsłaniając lewe ramię.

W prawej dłoni trzyma berło. Lewa stopa ukryta w chmurach, prawą opiera na kuli ziemskiej. Bóg Ojciec, zwrócony w prawo, spogląda na Syna, usadowionego po lewej stronie kompozycji.

Kaplica posiada także chór z którego można wejść na strych.

Na ścianie frontowej umieszczona jest tablica upamiętniająca 500 - rocznicę bitwy pod Grunwaldem, świadcząca o kultywowaniu tradycji patriotycznych w okresie rozbiorowym: "Pamiątka 500- letniej rocznicy zwycięstwa pod Grunwaldem 1410 - 1910".

W pierwszą rocznicę beatyfikacji ojca Stanisława Papczyńskiego 20 września 2008 roku. ks. prałat Józef Walaszek dokonał poświęcenia odrestaurowanej kaplicy oraz figury błogosławionego Stanisława, znajdującej się obok kaplicy.